Big Bang cz. V

Bez zbędnych ceregieli kolejna dawka głupoty! ^^
^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~


-Hey. Robicie coś?[...] To dobrze, bo przyprowadzę kogoś abyście się poznali. […] Tak, zaraz będziemy. […] Pa.

-Czyli nie mam wyboru?

-Nie. Oni też chcą cie poznać.

-No ok, jakoś muszę to przeżyć.

-Nie będzie tak źle.

-Obyś miał racje.

-Zawsze mam. – powiedział chłopak i przeszliśmy przez park do ich Bangowego domu. Po 20 minutach spacerkiem byliśmy pod drzwiami. Kwon wyjął klucze i otworzył drzwi. W środku pachniało świeżymi cytrusami. Weszliśmy trochę dalej i zdjęliśmy buty. W tym momencie stało się coś czego się nie spodziewałam. Astra szarpnęła za smycz w rezultacie czego ja się przewróciłam na Kwon'a i puściłam ją.

-Przepraszam za nią.

-Nic się nie stało. Teraz już wiem, że lecisz na mnie. – odpowiedział i znowu się szeroko uśmiechnął.

-Ha ha. Chodź, nie chce aby Astra coś zepsuła. A i nie mów chłopakom, że jestem waszą fanką. Od razu zaczną mnie oceniać.

-Nie ma sprawy.

Weszliśmy do salonu połączonego z kuchnią. T.O.P i Taeyang grali na konsoli, Seungri czytał jakąś książkę a Daesung coś gotował sadząc po zapachu w kuchni. Wszyscy jak na zawołanie oderwali się od swoich zajęć gdy weszłam za Ji Yong'iem.

-Cześć chłopaki, chciałbym wam przedstawić Lidkę, dziewczynę z parku i jej psa, który gdzieś tu biega.

-Hej, jak się masz? – powiedział Taeyang i wstał z dywanu. – Jestem Dong. A twój pies gdzieś tu bawi się z Bossem. – powiedział i podał mi smycz z obrożą Astry.

-Dzięki. Mam nadzieje, że nie zrobi mu krzywdy.

-Nie, poradzą sobie.

-Jestem Choi, najseksowniejszy, najstarszy i najzabawniejszy.

-Lidka. – powiedziałam i podaliśmy sobie ręce.

-Seungri. A w kuchni jest Kang ale słucha muzyki więc nie słyszy, że mamy gościa. – chłopak wstał z kanapy i rzucił w Kanga poduszką.

-Przestań, wszystko słyszę, ale jak przestane mieszać to się przypali. Cześć.

Podeszłam do chłopaka z kuchni.

-Co gotujesz?

-Eksperymentuje na razie, ale lubię gotować.

-To tak samo jak ja, mogę ci podać przepis na genialną zupę-krem czosnkową*.

-Jasne czemu nie.

Znowu telefon zaczął mi dzwonić.

-Chyba zmienię numer.

-Kto tym razem? – zapytał Kwon. Spojrzałam na ekran. MAMA.

-Moja mama, przecież widziałam się z nią 40 minut temu. Dobra odbiorę bo będę miała przesrane.

ROZMOWA TELEFONICZNA PO POLSKU

-Co się TYM razem stało?

-Na 7-mym kanale są ci twoi Koreańczycy.

-Wow wreszcie nauczyłaś się, że oni są Koreańczykami. A w ogóle to dziękuje, że mi powiedziałaś ale ja ich widzę na żywo właśnie.

-Jak to na żywo?

-Chłopak, z którym przyszłam do domu jest liderem tej że grupy.

-Aha. No to fajnie. Tylko nie wróć na późno. Kocham cię.

-Ja ciebie też. Pa.

KONIEC ROZMOWY TELEFONICZNEJ

-Coś się stało, teraz byłaś wręcz miła. – powiedział Kwon.

-Nic się nie stało.

-Aha.

-Kto chcę spróbować mojego dzieła? – zapytał Kang.

-Ja z wielką chęcią.- powiedziałam a chłopak podał mi łyżkę. Spróbowałam, ale czegoś mi brakowało. Chłopaki każdy po kolei próbowali.

-Nie chce wyjść na mądralińska, ale sadze, że byłby bardziej wyrazisty smak jakbyś dodał trochę tymianku.

-Ok., spróbujmy. – powiedział Azjata i wsypał trochę tymianku do garnka. Wszyscy znów spróbowali sosu.

-Ej, teraz to mi smakuje. – powiedział Lee. – Dobra jesteś w te klocki.

-Dzięki. W Polsce moja mama miała własną restauracje, to się uczyłam od niej. Może wpadniecie kiedyś do nas na kolacje, ugotuje coś z nią.

-Chętnie, dziękujemy za zaproszenie.

-Opowiedz nam coś o sobie. Np. czemu wyjechałaś z Polski? – zapytał Choi.

-Ehm… - zamyśliłam się, nie mogłam powiedzieć im prawdy. – Tu są lepsze szkoły muzyczne.

-Dobra, powiedzmy, ze kupuje ten kit.

-Nie musisz go kupować, ale prawdy też ci nie powiem. Samo wspomnienie tego za bardzo boli.

-Nam możesz zaufać.

-Ale ja nie chce nikomu ufać, bo się zawsze zawodzę. Lepiej już pójdę.- wyszłam z kuchni i poszłam do holu. Założyłam buty i zawołałam psa. Na szczęście od razu przybiegła. Założyłam jej obróżkę i powiedziałam. – Na prawdę miło było was poznać. Na razie.

Na dworze wiał przyjemny wiatr. Poszłam z powrotem do parku i usiadłam na ławce w pobliżu stawu. Wspomnienie, o którym starałam się zapomnieć wróciło ze zdwojoną siłą.

^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~

* na prawdę mogę podać przepis na tą zupę jeśli ktoś chcę ^^ tylko od razy ostrzegam, zupa jest bardzo kaloryczna i najlepiej nadaje się na zimowe wieczory kiedy trzeba się rozgrzać ^^