Big Bang cz. III

Wiecie czego nie lubię?... Jak komputer sam wylogowuje mi się z bloga bo nie pamiętam hasła ;// Ale już jest dobrze ^^ 

Tak na wstępie baaaaaaardzo chcę podziękować mojej Yushi Unnie  (jej blog: http://kpop-yaoistory.blogspot.com/ ) ~taka mała reklama ^u^~ za to, że poganiała mnie z przypomnieniem sobie hasła ~ dla mojego mózgu to nie jest takie łatwe Unnie ~ ;PP

No dobra na razie to koniec ^^

Miłego czytania i oczywiście proszę o komentarze ^^

p.s. będę też inaczej zapisywać tytuły postów bo i tak nie wiem ile będzie części xD

^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~^^~~

-Masz ładny głos.

Zdjęłam słuchawki i odpowiedziałam.

-Dzięki. – Dopiero teraz zdałam sobie sprawę z tego, ze to ten chłopak, który się do mnie odwrócił. – Przepraszam, że patrzyłam się na was tak chamsko.

-Nic się nie stało.- powiedział i uśmiechnął się, a mi aż z wrażenia zakręciło się w głowie. – A ty nie powinnaś być teraz w szkole?

-No w tym jest mały problem. – sięgnęłam po kartkę, którą dostałam od dyrektora i podałam chłopakowi. Ten wziął ją i zaczął czytać. Gdy skończył zaczął się śmiać.

-Ostro, ale żeby aż oddać nauczycielowi?

-Ostrzegałam go.

-Nie jesteś Koreanką?

-Nie, jestem Polką.

-Wow, w takim razie świetnie mówisz po koreańsku. Masz tu rodzinę?

-Nie, mam tu parę ulubionych zespołów.

-Aha. A właśnie jestem JiYong. – Mówiąc to podał mi rękę.

-Lidka. – odpowiedziałam i zadzwonił mi telefon. Na dzwonku miałam Thelme Aoyame ft. Taeyang – Fall In Love.

-Przepraszam muszę to odebrać. – Chłopak w odpowiedzi się uśmiechnął.

ROZMOWA TELEFONICZNA

-Tak?

-Gdzie jesteś? Dyrektor do mnie dzwonił. Mówiłam ci, że są kary cielesne i że masz uważać, ale żeby oddać nauczycielowi?!! – moja kochana mamusia nie mogła się chyba powstrzymać i darła się w niebo głosy.

-Wiem, że mówiłaś ale nie musisz się tak drzeć.

-Dobrze, wiem, powinnam ostrzec ich jaki masz temperament. Za ile będziesz w domu?

-Nie wiem, jestem w parku przy szkole.

-Dobrze bądź za jakieś 10-15 minut bo Astra przekopała cały ogródek a ja właśnie go porządkuje, trzeba z nią wyjść.

-Dobrze już wracam. Pa

-Pa

KONIEC ROZMOWY TELEFONICZNEJ

-Przepraszam, ale musze już wracać. Muszę wyjść z psem.

-Też masz psa? A jaką rasę?

-Husky. Ma na imię Astra i jest jeszcze szczeniakiem, zabrałam ją z Polski. Zaraz, zaraz też masz psa?

-Tak to ten biszkoptowy. Ma na imię Gaho. A gdzie mieszkasz, mógłbym cię odprowadzić.

-Parę ulic dalej. Jeśli chcesz to nie mam nic przeciwko temu, a twoi znajomi nie będą mieć nic przeciwko?

-Nie, chyba nie, ale na pewno się nie obrażą. Poczekaj tylko pójdę po Gaho.

-Ok.

Chłopak podszedł do znajomych i coś zaczął mówić i wziął psa na smycz. Chwile jeszcze pogadali, ale taką naprawdę krótką i podszedł do mnie z psiakiem. A ja jak na Polkę przystało zaczęłam mówić do niego przesłodzonym głosem, ale po polsku.

-Jaki śliczny jestem, taki słitaśny duży fąfelek. – kucnęłam i zaczęłam go głaskać.

-Co ty przed chwilą powiedziałaś?

-A przepraszam, zawsze tak mam jak widzę jakiegoś słodkiego zwierzaka, mówię po polsku i przesłodzenie.

-Aha, a co powiedziałaś, śmiesznie to zabrzmiało.

-Że jest słodki i śliczny.

-Zgadzam się i ma to po właścicielu.- powiedział chłopak i znowu słodko się uśmiechną.

-Musisz to robić?

-A co ja takiego robię?

-Uśmiechasz się tak, że czuje motyle w brzuchu.

Na te słowa Kwon znowu się uśmiechną tym razem odsłaniając rząd prostych, białych zębów. Na co ja odpowiedziałam mu kuksańcem. Przez cała drogę, która trwała jakieś 15 minut, śmieliśmy się i rozmawialiśmy.