Big Bang (2/?)

Zwłoka?? Wiem baaaardzo długa, ale nie pamiętałam hasła do bloga xDDD przepraszam ^w^

^^~~^^~~^^~~^^~~

-Kochanie wstawaj bo się spóźnisz do szkoły.

-Już wstaje.

Wstałam i poszłam do łazienki aby się trochę ogarnąć, wróciłam do pokoju i ubrałam się w mundurek. Bałam się pierwszego dnia w nowej szkole. Właśnie się przeprowadziłam z mamą do Seulu w Korei Południowej. Idę do szkoły muzycznej, ponieważ moja mama twierdzi, że mam świetny głos. Nie za bardzo się z nią zgadzam ale kocham śpiewać, to moja pasja.

-Dobrze, że już się ubrałaś, schodź na śniadanie.

10 minut później.

-Mamo boje się, czemu musiałyśmy przeprowadzać się aż tu. Nie wystarczyłoby przeprowadzić się do innego miasta?

-Dobrze wiesz skarbie, że twój ojciec i tak by nas odszukał, a tutaj nie ma szans. Po 1. Nie zna języka, po 2. Nie sadzi, że mogłybyśmy się przeprowadzić, aż tutaj.

-A po 3?

-Kto powiedział, że zawsze musi być po 3? Zbieraj się już bo się spóźnisz, a tego chyba byś nie chciała z nowej szkole. A i nie narozrabiaj za bardzo. I pamiętaj, że w tych szkołach używa się kar cielesnych co oznacza, że będziesz musiała być przygotowana do każdej lekcji.

-Wiem mamo. Dobra idę bo jeszcze coś powiesz.

-Pa słoneczko.

Czarna brama a nad nią napis „NIE UCZYSZ SIĘ DLA KOGOŚ LECZ DLA ŻYCIA” . No pięknie, czyli wychodzi na to, że to jest jakiś zakład karny, w którym tylko przy okazji się uczysz.

-Uważaj jak chodzisz łamago.

Jakaś tleniona blondynka uderzyła mnie z barka i poszła dalej.

-To jest Lee Hi. – powiedziała jakaś szczupła dziewczyna o włosach koloru hebanu i wyglądzie chochlika. –  Jestem Sooyong. – powiedziała podając mi rękę.

-Jestem Lidka.

-Nie jesteś stąd, prawda?

-Nie, jestem Polką.

-A Europa. Zawsze chciałam tam pojechać, ale moi rodzice się nie zgadzają. Uprzedzając twoje pytanie, nie mam pojęcia dlaczego. Jak na kogoś z europy świetnie mówisz po Koreańsku.

-Dziękuje, umiem też po: angielsku, francusku, niemiecku, włosku, hiszpańsku i rosyjsku.

-A ja ledwie po angielsku. Jak chcesz to mogę cie oprowadzić po szkole.

-Chętnie przynajmniej teraz będę kogoś znała.

Zaczęłam tak więc zwiedzać szkołę z przewodnikiem. Szłyśmy po tych wszystkich korytarzach a Sooyong opowiadała mi historie szkoły.

-Tutaj chodzą wszyscy, którzy chcą być piosenkarzami. Tą szkołę skończyło:Big Bang, Super Junior, SHINee i jeszcze kilka innych osób. A teraz są sławami. Też chciałabym być taka jak oni.

-Przecież możesz.

-Wiem, ale jestem leniwa.

Rozległ się dzwonek.

-Gdzie masz pierwsza lekcje?

-W 295.

-To tak samo jak ja. Musimy się spieszyć, nie chce dostać znowu.

Weszłyśmy na lekcje chwile zaraz po tym jak drzwi się zamknęły.

-Sooyong i nowa koleżanka pod tablice .- wrzasnął nauczyciel.

-Wiedziałam, ze tak będzie. Teraz dostaniemy. – szepnęła do mnie przestraszona dziewczyna. Po jej słowach dostała parę razy wskaźnikiem po udach i poszła na swoje miejsce ze łzami w oczach.

-A teraz nowa koleżanka. Powinnaś wiedzieć, ze do mnie na lekcje się nie spóźnia. Może w Polsce robiłaś w szkole co ci się podoba, ale tutaj jest dyscyplina i porządek. A teraz się odwróć do tablicy.

-Nie.

-Coś ty powiedziała?! Natychmiast się odwróć.

-Nie, i ostrzegam, ze jeśli mnie pan dotknie to panu oddam.

Po tych słowach dostałam od nauczyciela z liścia w twarz.

-Ostrzegałam.- i oddałam nauczycielowi z pięści w nos, a on złapał się na złamany nos.

-NATYCHMIAST DO DYREKTORA!!!!!!!!

Wzięłam swoje rzeczy i wyszłam do gabinetu, który wskazała mi bardzo miła pani sprzątająca, która ze współczuciem patrzyła się na mój czerwony policzek.

-Proszę.-Otworzyłam drzwi i weszłam do gabinetu, w którym siedział tęgi mężczyzna.- Co cię do mnie sprowadza?

-Nauczyciel mnie uderzył a ja mu oddałam.

-Jak to? Przecież nauczycieli nie wolno bić.

-Ale ja się wychowałam w innej kulturze więc oddałam mu.

-Nie miałaś prawa.

-Wiem. Przepraszam.

-Wiesz o tym, że jeszcze dwa razy do mnie przyjdziesz za jakieś przewinienie i za trzecim wylatujesz stad?

-Tak wiem.

-Usiądź napisze ci karteczkę która twoja mama musi na jutro podpisać, a dzisiaj możesz wracać do domu. Nie chce abyś już dzisiaj wyleciała za bójki z nauczycielami. Zawsze pokładam nadzieje w nowych uczniach, a ty jesteś jeszcze obcokrajowcem wiec już w ogóle mam nadzieje, że będziesz kimś.- mówiąc to pisał kartkę dla mamy. – Proszę.

Wzięłam kartkę od dyrektora i wyszłam ze szkoły. Na zewnątrz zaczęło świecić słonce więc postanowiłam się przejść do parku, który był nie daleko szkoły. Usiadłam na ławce, wyjęłam iPoda i zaczęłam słuchać muzyki. W parku bawiło się lub spacerowało dużo ludzi. Moją uwagę przykuło pięciu chłopaków z dwoma psami, z tego co widziałam rasy Sharpey i Boston Boxer. Przyglądałam im się. W pewnym momencie jeden z nich się odwrócił i spojrzał na mnie, a ja jak to tchórz odwróciłam szybko głowę w innym kierunku a chwile później usłyszałam głośne śmiechy.

„No pięknie, wyszłam na idiotkę  – pomyślałam, więc postanowiłam wyjąć książkę aby już nie patrzeć się na nich tak bez sensu. Akurat w iPodzie zaczęła lecieć piosenka Ailee- Heaven, która zaczęłam sobie po cichu śpiewać. Kiedy piosenka się skończyła usłyszałam czyjś głos.

^^~~^^~~^^~~^^~~

Mimo, ze pisałam to kilka lat temu to powprowadzałam kilka zmian tak jak, Ailee, która dopiero teraz miała debiut (chodzi o rok) ;ppp